آموزشي - تربیتی |
روش بحث گروهی گامی به سوی تعامل و خود شکوفایی
مقدمه:
اصولاً تدریس فرایندی است که در آن نکات مجهول از طریق شیوههای مختلفی برای دانشآموز به معلومات تبدیل میشود و به آموختههای فرد اضافه میگردد. سازوکار انتقال مفاهیم در فضایی به نام کلاس درس، برای افرادی که دانشآموز شناخته میشوند، بهوسیلهی شخصی به نام معلم، بایستی از طریق روشهایی انجام گیرد که با جمعیت کلاس، محتوای درس، زمان در نظر گرفته شده و امکانات موجود تناسب و هماهنگی داشته باشد. بنابراین فعالیت آموزشی و روشهای بهکارگرفته شده باید به شیوهای انجام گیرد که حدالامکان از کارایی بهتر و بازده مناسبتری برخوردار باشد؛ برای دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی به نظر میرسد، مهمترین عامل، انتخاب روشی است که از طریق آن مطالب منتقل میشود.
بر همین اساس در این نوشته از میان روشهای فعّال تدریس، بر"روش بحث گروهی" تأکید میشود تا وسیلهای باشد جهت یادآوری همکاران محترم و شاید فرصتی برای بازنگری در به کارگیری این روش کارآمد، فراهم گردد.
· توضیحاتی دربارهی روش بحث گروهی:
نکتهی اساسی در این روش سهیم شدن فراگیر در جریان تدریس است. فعّال بودن دانشآموز در فرایند یادگیری و انتقال مفاهیم، نکتهی مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد. قابل ذکر است که در این روش، موضوع مطرح شده برای بحث گروهی باید متناسب با اطلاعات و تجربیات دانشآموزان باشد تا توانایی بررسی و اظهار نظر داشته باشند. دراین روش، دانشآموز با شرکت فعّال در مباحث درسی ابعاد مختلف یک موضوع را مورد بررسی قرار میدهد و در پایان شناخت عمیقتری نسبت به موضوع مورد نظر به دست میآورد، البته رسیدن به این نوع شناخت با کمک معلم صورت میگیرد. در این جریان وی موظف است بحث را هدایت و نظرات را سازماندهیکند، نتایج بحث گروهی را جمع بندی نماید و از مطالب آموخته شده ارزشیابی به عمل آورد، همچنین در طول کلاس، معلم بر کم و کیف بحثها نظارت میکند تا مبادا، فرد مشخصی، سررشتهی سخن را به دست گیرد و مانع مشارکت دیگر دانشآموزان شود و یا از موضوع اصلی دور شوند.
· مراحل تدریس روش بحث گروهی:
1ـ دانشآموزان را به گروههای مشخصی تقسیم میکنیم(در اوایل یک نفر به عنوان سرگروه از طرف دانشآموزان معرفی میشود ــ بعد از مدتی ملاکهای انتخاب گروه را مشخص و با هماهنگی اعضای گروه اسم گروه را پیشنهاد میکند).
2ـ مشخص کردن موضوع مورد بحث(در این قسمت میتوان به دو صورت عمل کرد: الف) تمام گروهها یک موضوع را مورد بحث قرار دهند. ب) هر گروه در مورد قسمتی از درس بحث و گفتگو کنند).
3ـذکر هدفهای آموزشی مورد بحث(دراین مرحله میتوان به دو صورت عمل نمود: الف) از طریق معلم یا یکی از دانشآموزان مفاهیم کلیدی روی تخته سیاه نوشته شود. ب) هرگروه در دفتری که برای " یادداشتهای گروه" تهیه کردهاند، اهداف درس را خلاصه نمایند.
4ـاختصاص 15 تا 20 دقیقه به مطالعه موضوع به صورت انفرادی ــ در حالتی که دانشآموزان به صورت گروهی نشستهاند ــ و 5 دقیقه انجام بحث گروهی(با توجه به مواد درسی و موضوع درس زمان متغیر است).
5ـاظهار نظر دانشآموزان در مورد موضوع درس در بحث کلاسی(همراه با استدلال).
6ـ هدایت جریان بحث توسط معلم(در صورت لزوم طرح سؤالاتی از سوی معلم، دانشآموزان را بهسوی اهداف اصلی درس راهنمایی میکند).
7ـ نتیجه گیری مباحث توسط دانشآموزان و نهایتاً توضیحات تکمیلی از سوی معلم.
8ـ ارزشیابی از فعالیت گروهها.
· موارد قابل توجه در روش بحث گروهی:
ـ این روش را میتوان با روشهای دیگری از جمله روش همیاری، پرسش و پاسخ، بارش مغزی و... تلفیق نمود و به کلاس غنای بیشتری بخشید.
ـ قسمتی از نمرهی مستمر(مثلاً 5 الا 10 نمره) به فعالیت گروهها ــ
اعم از میزان مشارکت گروهی، خلاصه کردن مباحث گروهی در دفتر، نظم در کلاس و کارهای گروهی، ارائه مطالب و نتایج بحث گروهی و...ــ اختصاص داده شود تا دانشآموزان به بحثهای گروهی در کلاس بهای بیشتری بدهند.
ـ برای اثربخشی بهتر این روش هر جلسه بهترین گروه ــ بر اساس معیارهایی که قبلاً از سوی معلم به دانشآموزان تذکر داده شده است ــ انتخاب شود(مثلاً فعالترینگروه، با انضباطترینگروه و...).
ـ در صورت صلاحدید معلم میتوان گروهها را به درجات مختلف
(خوب، متوسط و ضعیف) تقسیم کرد. باید توجه داشت که دانشآموز هر دسته در صورت پیشرفت و یا پسرفت درسی بایستی امکان تحرک داشته باشد تا رقابت سالمی بین دانشآموزان ایجاد گردد.
ـ بعد از مدتی به تشخیص معلم، جهت تشویق دانشآموزان میتوان درجهی" ضعیف" را با توجه به رقابت و پیشرفتهای دانشآموزان حذف کرد.
ـ با توجه به فعالیت دانشآموزان درگروهها نمرات بهصورت فردی وگروهی ثبت شود.
· بعضی از آثار و نتایج روش بحث گروهی:
1ـ کسب مهارت کافی در کارهای گروهی که نیاز به مشارکت دارد.
2ـ تحمل نظرات دیگران و احترام گذاشتن به آن (و لو اینکه با نظر فرد مخالف باشد).
3ـ فعال شدن ذهن دانشآموزان و بهکارگیری توان فکری در ارائهی پاسخ مناسب به سؤالات و مطالب درسی.
4ـ دانشآموزان به این نتیجه میرسند که هر پرسشی پاسخ یا پاسخهایی دارد و با مشورت
5ـ میتوان به بهترین پاسخ رسید.
6ـ دانشآموزان را به تفکر وامیدارد.
7ـ کشف مفاهیم جدیدی در بحثهای گروهیکه خودِ دانشآموز به آن رسیده است.
8ـ یادگیری و آموختهها عمق و پایداری بیشتری مییابند.
9ـ دادن فرصت کافی به دانشآموزان که با مطالب درس درگیر شوند.
10ـ راهکار مناسبی جهت کنترل بهتر کلاس و جلوگیری از بی نظمی در کلاس(چون از یکسو؛ آنها در فعالیتهای گروهی درگیر و سرگرم میشوند و از سوی دیگر؛ انجام فعالیتهای گروهی و بحثها به
نوعی تخلیهی انرژی را به دنبال دارد).
11ـ با ارائهی نتایج کارگروهی از سوی اعضای گروه، دانشآموزان ابراز و احساس وجود میکنند، همچنین توانایی سخن گفتن در مقابل جمع درآنها تقویت میشود.
12ـ در فضای دوستانه دانشآموزان به مبادله و ارائهی دانش و آموختههای خود میپردازند و با دیگر گروههای کلاس به تعامل اجتماعی(تقویت روابط اجتماعی) مشغول میشوند.
13ـ تحلیل، تلفیق و بهبود دیدگاههای دانشآموزان در مورد مسائل، دنبال میشود و شیوهی استدلال کردن و پذیرش آن در میان دانشآموزان به تدریج درونی میشود.
14ـ حق افراد وگروهها درکلاسِ درس برای اظهار نظر بیشتر
-+رعایت میشود و از جوّ کلاس احساس رضایت بیشتری پیدا میکنند.
15ـ در این روش، کلاس درس از پویایی خاصی برخوردار است و دانشآموزان احساس مثبت و نهایتاً پیشرفت بیشتری دارند.
16ـ چون در این روش دانشآموزان به یکدیگر کمک میکنند تمایل و انگیزه برای فراگیری تقویت میشود.
17ـ با کمک و تذکر معلم در مورد بهکارگیری جملاتی از قبیل:«من با نظر شما موافقم» ، « با این نظر مخالف هستم» ، « به نظر میرسد پاسخ درست این باشد...» و... دانشآموزان کمتر دچار مطلقگرایی میشوند و احترام به نظر و دیدگاه دیگران در آنها قوت میگیرد.
پس بیایید با هم از این روش در کلاسهایمان بیشتر استفاده نماییم.
مصلح کهنه پوشی دبیر علوم اجتماعی
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|