چرا آموزش می دهیم ؟

چرا آموزش می دهیم ؟ 

 

اصولا برای انجام هر فعالیتی ،لازم است به طور سیستماتیک سه آیتم مهم واساس

را مد نظ ر داشته باشیم . 

*آگاهی: کسب دانش واطلاعات درمورد

این فعالیت ضروری واجتناب ناپذیر است.

*هدف : مراد ومقصود ازانجام فعالیت را

بشناسیم وامکانات را در این راستا به کار

ببندیم. 

*برنامه:راه رسیدن به هدف، سوای داشتن

دانش واطلاعات مناسب دراین زمینه وجود برنامه ای مدون ومنظم است. 

با این پیش فرض تلاش می شود،پاسخی

مناسب برای سوال فوق (هدف اساسی از

آموزش چیست ؟) ارائه شود. 

هدف اساسی وبنیادی ازآموزش رساندن 

جامعه به سطح سواد علمی است. 

سواد علمی یعنی؛ تربیت وپرورش

کو د کان ،نو جوانان وجوانان آگاه وسازنده زمانی جامعه به سطح سوادعلمی می رسد

که افراد مورد نظر آن: 

*آمادگی روبه رو شدن با شرایط اجتماعی

فردا را داشته باشند. 

*بتوانند مسایل ومشکلات پیچیده ی جهان

فردا را که امروز برای ما پوشیده هستند ،

حل کنند. 

*خود را موثرومسئول جامعه ی خود بدانند

و بتو انند در تصمیم گیری های اجتماعی،

اقتصادی،سیاسی و... مشارکت فعال وپویا

داشته باشند. 

توانایی برقراری ارتباط مفید وسازنده 

را با افراد وملت های دیگر داشته باشند.

*در حفظ محیط زیست خود بکوشند.  

*درکنترل جمعیت نقش مفید ایفا کنند. 

*صرفه جویی درمصرف را به عنوان 

یک ارزش مهم بپذیرند . 

*مولد علم وفناوری روزباشند و توانایی

تحلیل مسایل ناشناخته ی فرداو خلاقیت

لازم برای حل آن ها را داشته باشند. .

*حافظ و مروج ارزش های اخلا قی و

انسانی باشند. 

در فرایند یک آموزش پویا وکار آمد این

اهداف محقق و دررفتاروعملکرد افراد ،

مشاهده وپدیدار می گردد.اما در کشور-

های جهان سوم معمولا آموزش منتج به این نتایج نمی شود، که باید عوامل باز-

دارنده شنا سا یی و مورد تجزیه و تحلیل

قرارگیرند و تدبیر اساسی اندیشیده شود.

برای فهم بهترمطلب الگویی درذیل برر سی

می شود.مثلث زیر مفروض است.

 

 

   آگاهی 

نگرش   رفتار

 

 

آنچه در اولین نگاه توجه ما را به سوی

آن معطوف می دارد،اختلافی فاحش میان

حیطه ها وطبقه های آن است.رسالت یک

آموزش کارآمدایجاد توازن بین این سطو ح

است.به عبارتی دیگربه تعادل کشاندن-

این حیطه ها است.مثلا دردرس هدیه های

آسمان پایه ی سوم (بچه های گروه طبیعت)

یا درپایه ی دوم (نیمکت سبز) هدف پاکیزه

نگه داشتن و حفظ محیط زیست است. در فرآیند تدریس معلم ممکن است اطلاعات و

دانش (آگاهی) زیادی به فراگیران القا نماید

اما آنچه مهم است،ایجاد نگرش مثبت و مفید

درفراگیران است که دررفتار آن ها متجلی

شود.(خودش سوای این که محیط را آلوده

نمی کند،عملا آلودگی ها را می زداید و دیگران رانیزبه این عمل ترغیب می نماید)

متاسفانه آموزش درمدارس ما این توفیق رابه همراه ندارد! این موضوع جای تا مل است!

دریک حالت آرمانگرایانه تبدیل مثلث فوق،

به یک مستطیل با سه قسمت مساوی است.

یعنی؛رفتار(عملکرد)، نگرش وآگاهی به

تعادل برسند. اما منطق حکم می کند؛چون

امکان گزینه ی اول وجود ندارد،باید تلاش

کنیم اختلاف فاحشی که میان رفتار وآگاهی

وجود دارد به حداقل برسد.

نکته ی آخر؛ یعنی ضمن کسب اطلاعات و

دانش لازم باید بیاموزیم :

*آن چه را که آموخته ایم به کار ببندیم.

*بهترزندگی کنیم .

درکنارهمدیگرو باهم آسوده باشیم.

زیرا تکامل آزاد هرفرد شرط تکامل آزاد

همگان است.

به قول گاندی:"آنکه درخرد می زید، همه

را درخویشتن وخویشتن را درهمه می بیند"

 

 "صبحان امینی – سرگروه آموزشی

 پایه ی دوم _ شهرستان مریوان "

 

 بهمن ماه هشتاد و شش